Ας εξετάσουμε για λίγο την εμπειρία τού "βλέπω, αγγίζω και μυρίζω ένα λουλούδι". Ας ξεκινήσουμε με το "βλέπω". Πόσο σίγουροι μπορούμε να είμαστε ότι υπάρχει το λουλούδι, πέρα από την εμπειρία "βλέπω"; Λέμε "βλέπω το λουλούδι", αλλά στην πραγματικότητα όταν λέμε "το λουλούδι", αναφερόμαστε σε ένα νοητικό κατασκεύασμα, ένα συμπέρασμα του νου.
Ραμάνα Μαχάρσι: Όταν το εγώ μεταμφιέζεται - η παγίδα της «προόδου» στην εσωτερική αναζήτηση
Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι όσο εξελίσσονται πνευματικά, το εγώ τους σταδιακά εξαφανίζεται. Ότι με τον διαλογισμό, την αυτοπαρατήρηση και την εσωτερική εργασία, το «εγώ» χάνει τη δύναμή του και τελικά διαλύεται. Όμως ο Ραμάνα Μαχάρσι προειδοποιούσε για κάτι πολύ πιο λεπτό και ύπουλο. Έλεγε πως το εγώ δεν φεύγει εύκολα· αντίθετα, μεταμφιέζεται.
Τι είναι ο διαλογισμός και πώς να τον εντάξουμε στην καθημερινότητά μας
Ο διαλογισμός είναι μια πρακτική όπου η προσοχή μας είναι είτε εστιασμένη σε ένα συγκεκριμένο αντικείμενο (στην αναπνοή, σε ένα αναμμένο κερί, σε ένα σημάδι στον τοίχο, στην αίσθηση του Είμαι ή αλλού), είτε εντελώς χαλαρή στη θέση του παρατηρητή που επιτρέπει σε όλα τα φαινόμενα να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται.
Όσο αναζητάμε ψυχολογική ασφάλεια δεν θα κατανοήσουμε ποτέ τον εαυτό μας
Καθένας μας αναζητά ψυχολογική ασφάλεια πολύ περισσότερο από σωματική ασφάλεια. Χρησιμοποιούμε περιουσίες, αντικείμενα, την εξωτερική ασφάλεια σαν μέσο για να έχουμε ψυχολογική ασφάλεια. Όταν οι υλικές ανάγκες γίνονται ψυχολογική ανάγκη, τότε αυτή η ψυχολογική ανάγκη καταστρέφει την εξωτερική ασφάλεια.
Πολλές φορές η φωνή μέσα στο κεφάλι μας είναι ο χειρότερος εχθρός μας
Πιθανότατα να έχεις συναντήσει "τρελούς" στο δρόμο, που μιλούν αδιάκοπα μόνοι τους ή μουρμουρίζουν. Ε, λοιπόν, αυτό δεν είναι και πολύ διαφορετικό από εκείνο που κάνεις εσύ και όλοι οι άλλοι "φυσιολογικοί" άνθρωποι, με τη διαφορά ότι εσείς δεν το κάνετε μεγαλόφωνα. Η φωνή μέσα στο κεφάλι σου σχολιάζει, εικάζει, κρίνει, συγκρίνει, παραπονιέται, συμπαθεί, αντιπαθεί, κ.ο.κ.
Χρειάζεται θάρρος για να αποδεχτείς το φόβο
Κάθε φορά που επιδιώκεις να υπερβείς την ταύτιση με τον εαυτό σου, εμφανίζεται ένας φόβος που σου λέει "στρέψε την προσοχή σου προς τον έξω κόσμο, μην πας μέσα σου". Ο φόβος είναι σαν να θέλει να μας αποτρέψει να τον δούμε κατάματα και γι' αυτό μας ωθεί προς κάποιο αντικείμενο - μία σχέση, μία κατάσταση του νου ή κάτι άλλο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




























