Η επίγνωση δεν είναι προϊόν της λειτουργίας του σώματος ή του νου
Η αντίληψη που λέει "εγώ, με αυτό το σώμα, έχω επίγνωση", είναι λάθος. Οι περισσότεροι από εμάς λέμε "εγώ, με αυτό το σώμα, αποκτώ επίγνωση μιας εμπειρίας", ότι χάρη στο σώμα έχουμε επίγνωση όσων συμβαίνουν μέσα μας και έξω από εμάς. Νομίζουμε ότι η επίγνωση είναι μια ιδιότητα του σώματος, αλλά αυτό δεν ισχύει.
Η ψευδαίσθηση του «κάποιου»: γιατί δυσκολευόμαστε να αφήσουμε την εγωική ταυτότητα
Ιδιαίτερα στη δυτική κουλτούρα, από πολύ μικρή ηλικία μαθαίνουμε ότι πρέπει να γίνουμε «κάποιοι». Πρέπει να γίνουμε «κάτι». Το να είσαι «κανένας» παρουσιάζεται σχεδόν ως αποτυχία, ως κάτι που πρέπει να φοβάσαι. Ακόμη και μικρά παιδιά, ήδη από το νηπιαγωγείο, μιλούν για το πώς μια μέρα θα γίνουν «κάποιοι». Από τόσο νωρίς αρχίζει να ριζώνει βαθιά η ταύτιση με μια ταυτότητα.
Γιατί ο διαλογισμός δεν θα γίνει ποτέ μόδα
Τα τελευταία χρόνια, στην Ελλάδα και γενικά στη Δύση, παρατηρείται μια σημαντική αύξηση των σχολών που διδάσκουν γιόγκα. Το αποτέλεσμα, όπως και σε κάθε εμπορευματοποίηση, είναι ότι χάνεται το γνήσιο μήνυμα της γιόγκα, που δεν έχει καμία σχέση με την εικόνα του σώματος και τη γυμναστική, αλλά με την ένωση μεταξύ νου, σώματος και πνεύματος.
Γιατί δεν χρειάζεται να αντιδράμε στις λεκτικές επιθέσεις
Κανείς δεν μπορεί να βρεθεί μέσα στις σκέψεις και στα λόγια του άλλου. Αυτό σημαίνει ότι όταν κάποιος απευθύνεται σε εμάς χρησιμοποιώντας το όνομά μας ή κάποιες προσωπικές αντωνυμίες (εσύ, εσένα, σου), τα λόγια του δεν μας αγγίζουν, αλλά απλά προσδιορίζει έτσι την κατεύθυνση προς την οποία εκφράζει το περιεχόμενο του νου του.
Η ψευδαίσθηση του ατομικού-εγωικού εαυτού
Όταν μαθαίνουμε από μικρά παιδιά ότι είμαστε ένα σύστημα, ένας εαυτός, που πλάθεται και διαμορφώνεται ανάλογα με τις σχέσεις, την ανατροφή και την παιδεία, μάς είναι σχεδόν αδύνατο να κατανοήσουμε αργότερα ότι αυτό το σύστημα δεν είναι αυτό που είμαστε πραγματικά, αλλά είναι κάτι που αποτελείται από σκέψεις και προγραμματισμό.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)











+.jpg)

















