Από όλα τα είδη οργανισμών που ζουν στον πλανήτη, ο άνθρωπος είναι το είδος που έχει τις περισσότερες δυνατότητες. Μπορεί να κάνει πάρα πολλά και διαφορετικά πράγματα: να φαντάζεται το μέλλον, να βάζει μουσική από το κινητό του όταν περπατάει (κάτι που κάνουν πολλά παιδιά), να καπνίζει, να τρώει επεξεργασμένα τρόφιμα, να κρίνει τις εμπειρίες του, να έχει άποψη για θέματα που δεν γνωρίζει, κ.τ.λ.
Υπερ-ευθύνη: όταν κουβαλάμε βάρη που δεν μας αναλογούν
Η υπερ-ευθύνη σπάνια μοιάζει με πρόβλημα. Συνήθως μοιάζει με αρετή. Ο άνθρωπος που λειτουργεί με υπερ-ευθύνη είναι συνειδητός, προσεκτικός, ευαίσθητος και αξιόπιστος. Είναι αυτός που «κρατά τα πράγματα όρθια». Γι’ αυτό και η υπερ-ευθύνη περνά απαρατήρητη, όχι μόνο από τους άλλους, αλλά και από τον ίδιο.
Κάθε θέαση είναι μια αποκάλυψη του Μεγάλου και του Αιώνιου
Και τώρα, σήμερα, ενώ καθόμουν σ' αυτή τη γλυκιά υπήνεμη ζέστη κοντά στη φωτιά μου κι έσπαγα ξύλα, το είδα να συμβαίνει: σηκώθηκε μια σιγανή απαλή αύρα, μια πνοή μόνο, και κατά εκατοντάδες και χιλιάδες πέταξαν τα φύλλα που τόσον καιρό φυλάγονταν πάνω στο δέντρο, σιωπηλά, εύκολα, πρόθυμα, κουρασμένα απ' την καρτερικότητα, κουρασμένα από το πείσμα και τη γενναιότητά τους.
Γιατί δεν πρόκειται να βρούμε την ευτυχία μέσα στη ζώνη άνεσης
Πόσο χρόνο αφιερώνεις στη ζωή σου προσπαθώντας να προστατέψεις τον εαυτό σου; Ο λόγος που ρωτάω είναι γιατί υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ξοδεύουν πολύ χρόνο για να παραμένουν στη "ζώνη άνεσής" τους και να αποφεύγουν τον πόνο, τα δυσάρεστα συναισθήματα, τη δυσφορία από κοινωνικές εμπειρίες ή τις σχέσεις.
Από τον φόβο στη ροή της ζωής – η δύναμη της εσωτερικής ασφάλειας
Ο άνθρωπος μπορεί να αγαπήσει χωρίς όρους όταν φτάσει στο σημείο να νιώθει απόλυτη εσωτερική ασφάλεια. Τότε μπορεί να προχωρήσει στη ζωή του χωρίς να αισθάνεται άγχος ή φόβο. Και τότε δεν θα κάνει συμβιβασμούς με τη ζωή, την ηθική του ή τις αξίες του. Γιατί συμβιβασμούς κάνει ο ανασφαλής, αυτός που νιώθει ότι κινδυνεύει.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)




























